15 Nisan 2026

İÇ SESİMDEN CÜMLELER 2

Pearl_54

favorite 0 visibility 0 bookmark 0

Günlük Deneme

Hepimizin yoğun planlarla geçen hayatları var ama neden kendimizle başbaşa kaldığımızda hep bir eksiklik hissediyoruz? Neyi yarım yapmış olmalıyız ki bir türlü tam hissedemiyoruz.

Gün içinde cevaplanması gereken telefonlar, yetişmesi gereken evraklar, yapılması gereken ev işleri, gidilmesi gereken alışverişler, takıldığımız ve bazen beklemesi bir ömür gibi gelen trafikler..

Tüm bunları halledip evimizde bir nefes almak için oturduğumuz koltukta neden içimizde anlam veremediğimiz bir eksiklik hissi oluşuyor?

Patronun istediği gibi bir çalışan olmak için, hayranlarını mutlu eden bir yıldız olmak için, ailesine yetmeye çalışan iyi bir anne, baba, yada evlat olmak için çabalarken neyi ıskaladığını düşündün mü?

Tüm bunları sen yapıyorsun ama kimin için? Rollerinde ve sorumluluklarında mükemmel olmaya çalışıyorsun ama kendi başına kaldığında; tüm o koşturmaca bittiğinde neden içinde bir acaba neyi eksik yaptım sorusu zihninde beliriyor?

Yalnızlık korkusunu yenmek için hayatımıza aldığımız insanlar, vakit geçirmek için saatlerimizi çalan uygulamalar, mevcut yaşamındaki konforu göz ardı edip daha yükseğine sana göre güzeline erişmek için yaptığın hırs...

Günün sonunda yastığa başını koyduğunda en basitinden eve gelip günün stresini dışarıda bıraktığında üstüne çöken o uğursuz his..

Bizi tamamlayacak biri olmadığı için mi bu yetersizlik duygusu yoksa temelden gelen güvensizlik mi?

Bazen hep bir muamma olarak kalacaklar gibi geliyor bana. Hayatın bozulmayan kısır döngülerinden biri olarak varlığını sürdürmeye devam edecek belkide..